Waai, Wind van hoop, geloof en liefde

Waai, wind van hoop, geloof en liefde,
blaas om, ruim op: de muren, wereldwijd,
al eeuwen opgekropte grieven,
gestolde wrok, versteende bitterheid.
Waai, Levensadem, God in wie ik woon,
waai, Geest van Boven, maak de aarde schoon.

Spreek, stille stem, die in ons fluistert
en ons de naam van de Messias spelt:
het hemels oor dat naar ons luistert,
de bron waaruit een zee van liefde welt;
spreek, goede Geest, spreek zo dat ieder hoort
in aardse taal meer dan een mensenwoord.

Leid dag aan dag als goede herder
uw schapen, dwalend, dom en eigenwijs;
leid, wolkkolom, met vuur ons verder,
ga voor ons uit, wijs ons het paradijs –
en daalt de nacht in deze wildernis,
verlicht ons dan bij elke hindernis.

Kom, Geest vol goddelijke gratie,
kom, vlam van helend, leidinggevend licht,
vervul ons, bron van inspiratie,
vernieuw, hervorm, maak open wonden dicht,
breek af de haat, slecht elke scheidingsmuur;
waai wind, laai op – kom, hartverwarmend vuur!

tekst: André F. Troost