Column van de maand januari

Groei

Altijd weer leuk: post ter gelegenheid van kerst en het nieuwe jaar!
Vaak geven diepzinnige opschriften aanleiding tot meditatieve momenten.

Neem nu de kaart die ik ontving van een firma voor uitvaartzorg en –verzekeringen.
Op zichzelf buitengewoon aandoenlijk: een kaart te krijgen van een instantie waarvoor je relatief weinig betekenen kunt.
Overigens: ik kreeg ooit van genoemde zorgdragers zelfs een heuse theaterbon!
Alleen al de gedachte: een avondje stappen op kosten van – nee, namen noem ik liever niet…

Nu zou je denken dat je zo langzamerhand toch wel eens op een Museumjaarkaart of op iets dergelijks zou worden getrakteerd, maar nee, deze keer moest een rode kaart volstaan.
Glossy uitgegeven, dat wel!
Na enige uitvouwactiviteiten ontplooide zich een verpletterende tekst die de afzender mij en andere sympathisanten van het uitvaartwezen als goede wens deed toekomen: Ons bedrijf – ik citeer letterlijk – ‘kijkt tevreden terug op het afgelopen jaar en we zijn trots op de groei die we konden doormaken. In het nieuwe jaar trekken we deze lijn door, want groei is oneindig…’
Kijk, dat zijn nog eens teksten die blijven haken!

Een andere kaart, uit een geheel andere hoek toegezonden, reikte mij een citaat van Albert Einstein aan: ‘De wereld is niet alleen gevaarlijk vanwege slechte mensen, maar ook vanwege mensen die niets doen en toekijken.’
Een indrukwekkend woord, waarbij ik even moest terugdenken aan de mannen en vrouwen van eerder bedoelde uitvaartonderneming.
Want wat je van hen wilt zeggen, niets doen en alleen maar toekijken doen die uitvaartverzekeraars zeker niet.
De groeicijfers spreken boekdelen!
Of zou het misschien toch juist die verdraaide zucht naar groei zijn, die van mensen gevaarlijke mensen maakt?
Begrijp me goed: geen kwaad woord over uitvaartleiders – die doen hun werk zo goed en kwaad als dat nu eenmaal gaat.
Maar ik zou ze niet graag de kost geven: de tirannen die in ongebreidelde drift naar groei wereldwijd koppen snellen en aardbewoners onder de grond schoffelen, sneller en efficiënter dan uw meest favoriete begrafenisondernemer ooit kan doen.
Niets doen en toekijken – het was het parool van vele Hollanders in de oorlog, toen Joden uit Amsterdam op transport werden gesteld naar Westerbork.
Niets doen en toekijken, het is het parool van menigeen die wordt geconfronteerd met malversaties die het daglicht van Pasen niet kunnen zien.
In elk geval kun je het van Jezus niet zeggen: niets doen en toekijken was beslist zijn gewoonte niet. Integendeel!

Als er één was die het opnam voor de arme en verdrukte, dan Hij wel.
Hij groeide, met hen, de diepte in!

Misschien was die gedachte wel de reden waarom ik het langst mediteerde over een opschrift dat ik las op een derde wens: ‘God stuurde geen kaartje. Hij kwam zelf.’
Korter laat zich het geheim van het kerstfeest nauwelijks verwoorden.
De hemel is niet uit op groei.
De hemel daalt af als een zaad naar de aarde. De hemel heeft oog voor onvruchtbaarheid.
Misschien is dat wel het grootste verschil tussen heidendom en christendom: heidendom wil de hoogte in, christendom zoekt de diepte.
Heidendom geeft ons Babel.
Christendom geeft ons de Bijbel.
Babel roept: bouw torens, groei groter en groter!
De Bijbel fluistert: zoek kracht in de diepte, zie hoe zaad ontkiemt in de dood.

Inderdaad: God stuurde geen kaartje met mooie teksten over groei.
God keek niet toe om vervolgens niets te doen.
Hij zond zijn Zoon.
En Hij verzekert meer dan de grootste uitvaartverzekeraar ooit verzekeren kan.

André F. Troost